Een laadplein in Veghel op bedrijventerrein De Dubbelen waar meerdere laadpunten slim worden aangestuurd binnen de grenzen van de bestaande aansluiting, zodat laden niet los komt te staan van de rest van het energiesysteem op locatie.
Waar laadinfra op papier vaak begint met een optelsom van laadpunten en vermogens, begint de echte technische vraag in de praktijk bijna altijd ergens anders. Hoeveel vermogen is er op de aansluiting werkelijk bruikbaar? Welke andere installaties trekken op dezelfde momenten ook stroom? En hoe voorkom je dat laden de grootste en minst beheersbare verbruiker op het terrein wordt? Op deze locatie in Veghel speelde precies dat vraagstuk. De wens was helder: meerdere voertuigen betrouwbaar kunnen laden, zonder dat de bestaande aansluiting direct de beperkende factor zou worden of dat netverzwaring de enige route bleef.
Juist in het Enexis-gebied is die context relevant. Enexis maakt voor grootzakelijke aansluitingen onderscheid tussen de aansluitcapaciteit en het gecontracteerd transportvermogen. Dat gecontracteerd transportvermogen is de contractwaarde die een afnemer redelijkerwijs verwacht op enig moment maximaal nodig te hebben; het optredende maximale transportvermogen mag daarbij de aansluitcapaciteit niet overschrijden. In gebieden met transportschaarste of congestie kan overschrijding bovendien extra gevoelig zijn, en bedrijven die extra transportvermogen nodig hebben kunnen op een wachtlijst terechtkomen. Enexis geeft daarbij aan dat de verwachte wachttijd in sommige regio’s zelfs kan oplopen tot 10 jaar.
Op deze locatie heeft Energieburcht daarom niet alleen laadpunten geplaatst, maar een systeem opgebouwd waarin dynamische load-balancing, EMS-sturing en batterijbuffering samenkomen. Daarbij is een EP Energy EPES233 batterij van 105 kW / 233 kWh opgenomen als vermogensbuffer binnen het laadsysteem.
Laden begint niet bij palen, maar bij vermogensverdeling
Wat deze locatie goed laat zien, is dat laadinfra niet los kan worden gezien van de rest van de site. Zodra meerdere laadpunten tegelijk actief worden, ontstaat er een extra vermogenslaag bovenop de bestaande bedrijfsvoering. Dan gaat het niet alleen meer om voertuigen, maar ook om de onderliggende verdeelinrichting, setpoints, prioriteiten en de vraag hoeveel vermogen de locatie op dat moment werkelijk kan missen zonder andere processen in de knel te brengen.
Daarom is hier bewust gekozen voor een laadplein dat niet blind maximaal vermogen afgeeft, maar zich actief aanpast aan de technische werkelijkheid van de locatie. Het EMS bewaakt continu hoeveel ruimte er nog beschikbaar is op de aansluiting en verdeelt dat vermogen dynamisch over de laadpunten. Niet elk voertuig hoeft immers op elk moment op vol vermogen te laden. Voor veel zakelijke toepassingen is de werkelijke vraag niet “hoe snel kan alles tegelijk laden?”, maar “hoe zorgen we dat de juiste voertuigen binnen het juiste tijdvenster voldoende geladen vertrekken?”
De batterij speelt daarin een belangrijke rol. Wanneer de laadvraag tijdelijk hoger wordt dan de aansluiting comfortabel toelaat, kan de 105 kW / 233 kWh batterij tijdelijk vermogen bijleveren. Daardoor wordt de piek niet volledig op het net afgewenteld, maar lokaal opgevangen. Op rustigere momenten kan het systeem die buffer weer aanvullen. Zo ontstaat een laadplein dat zich gedraagt als een gecontroleerd onderdeel van het totale energiesysteem, in plaats van als een verzameling laadpunten die allemaal afzonderlijk om netruimte vragen.
Ook interessant waar laadinfra terreinbreed werkt
Een tweede laag in dit soort projecten is dat laadinfra op bedrijventerreinen of gedeelde locaties vaak niet alleen voor één gebruiker relevant is. In de praktijk zie je steeds vaker dat een terrein, cluster of gedeelde parkeerzone baat heeft bij één logisch opgebouwde laadinfrastructuur, waarin meerdere gebruikers of bedrijven profiteren van dezelfde technische basis. Dan wordt het vraagstuk nog nadrukkelijker een kwestie van gedeelde vermogensruimte, slimme verdeling en een infrastructuur die niet alleen vandaag werkt, maar ook morgen schaalbaar blijft.
Dat betekent niet automatisch dat meerdere bedrijven letterlijk op één aansluiting gaan laden of dat er direct een complexe gezamenlijke netstructuur nodig is. De eerste winst zit vaak veel eenvoudiger in gedeelde of logisch gespreide laadinfra, één slimme vermogensregie en een terreinopzet waarin de technische basis niet voor ieder bedrijf opnieuw hoeft te worden uitgevonden. Zeker in een omgeving waar netcapaciteit schaars is, wordt dat een steeds relevanter ontwerppunt.
Juist daarom kijkt Energieburcht bij laadinfra niet alleen naar de paal, maar naar de hele vermogensarchitectuur erachter: hoofdverdeler, meetstructuur, laadlogica, batterij-inzet, prioriteiten en groeiscenario’s. Zodra die laag klopt, wordt laden niet alleen mogelijk, maar ook beheersbaar en uitbreidbaar.
Een schaalbaar laadplein zonder directe netverzwaring
Voor de klant betekent dit dat de locatie meer laadcapaciteit kan organiseren zonder direct afhankelijk te worden van een zwaardere aansluiting. Dat geeft operationele rust én strategische ruimte. De locatie kan voertuigen laden binnen de bestaande netgrenzen, terwijl de technische basis klaarstaat voor verdere opschaling zodra de vraag groeit.
Deze case laat daarmee goed zien hoe Energieburcht naar EV-laadinfrastructuur kijkt. Niet als losse palen op een parkeerterrein, maar als integraal onderdeel van een slim energiesysteem waarin aansluiting, batterij, sturing en toekomstige uitbreiding logisch samenkomen.
